هم رسان: «ستاره شناسان» سیاره‌های فراخورشیدی زیادی را کشف کرده‌اند اما هیچ قمری فراخورشید مشاهده نشده است.

به گزارش پایگاه خبری هم رسان به نقل از انگجت، علیرغم تمامی تلاش‌های انجام شده اجرام آسمانی کوچک آن قدر فرار و گریزان هستند که نمی‌توان آن‌ها را حتی با فناوری مدرن نیز شناسایی کرد. با این حال به نظر می‌رسد محققان به موفقیت‌هایی دست یافته‌اند. این محققان از داده‌های تلسکوپ فضایی کپلر استفاده کرده‌اند تا نشانه‌های مشاهده شده از یک قمر در اندازه‌های نپتون که به دور یک سیاره در منظومه کپلر 1625 می‌چرخد را شناسایی کنند که 4000 سال نوری از زمین فاصله دارد. این دانشمندان زمانی که متوجه اختلالاتی در روشنایی‌های اطراف یک سیاره طی سه بار عبور از آن (که نشان دهنده یک جرم در حال عبور از جلوی یک ستاره است) شدند، به وجود یک همنشین با این ستاره پی بردند. اگرچه این مورد دلیل و مدرک امیدوارکننده‌ای است، اما در حال حاضر نمی‌توان هزینه زیادی برای این جست و جوها در نظر گرفت، زیرا پیش از اثبات این کشف وظایف دیگری باید انجام شوند.

در حال حاضر تنها اطلاعات تلسکوپ کپلر موجود است که می‌توان بر اساس آن‌ها عمل کرد. این اطلاعات از محکم‌ترین دلایل موجود برای وجود یک قمر فراخورشیدی تا به امروز است اما به اندازه‌ای محکم نیستند که بتوان بر اساس آن‌ها وارد عمل شد. دانشمندان قصد دارند ارزیابی‌های انجام شده در تلسکوپ هابل را جمع آوری کنند تا بتوانند اطلاعیه‌ای از هر نظر معتبر ارائه دهند. به احتمال زیاد این یک قمر بیگانه است، اما بااین حال نمی‌توان احتمال یک جرم دیگر بودن را رد کرد.
مطمئناً یک قمرخورشیدی واقعی، تکان دهنده و عجیب و غریب نخواهد بود. اگر از افراد علاقه مند به فضا و ستاره شناسی بپرسید، حتماً متوجه خواهید شد وجود قمر در منظومه‌های ستاره‌ای دیگر امری عادی است و حتی ممکن است تعداد زیادی از این قمرها در آن‌ها وجود داشته باشد. در عوض این موضوع می‌تواند نقطه عطف مهمی در نحوه مطالعات فضایی بشر باشد. اگرچه تمرکز اصلی دانشمندان تاکنون بر اجرام بزرگ بوده اما این کشف جدید حاکی از این است که ستاره شناسان می‌توانند به موفقیت‌های خوبی در زمینه کشف اجرام ریز و کوچک در یک منظومه دست یابند. این مسئله مهم‌تر از آن چیزی است که تصور می‌کنید. قمر زمین احتمال زندگی در سیاره میزبان خود را (با تثبیت چرخش و محافظت آن از سیارک‌ها) افزایش می‌دهد، بنابراین می‌توان گفت یک قمر فراخورشیدی نیز تأثیر مشابهی را ایجاد خواهد کرد.

دیدگاهتان را بنویسید