هم رسان: اگر می خواستیم برای مرغ تخم طلا یک همتای واقعی پیدا کنیم، احتمالاً باکتری C. metallidurans بود. این باکتری کوچک مقاوم با مصرف فلزات سمی طلا تولید می کند اما این سوال که این باکتری چگونه قادر به انجام چنین کاری است تا کنون بی پاسخ بوده است. اکنون به نظر می رسد محققان آلمانی و استرالیایی با مطالعه ی این میکروارگانیسم، مکانیزم تغذیه از فلزات سمی و تولید طلا را کشف کرده اند.

به گزارش پایگاه خبری هم رسان و به نقل از نیواطلس، باکتری C. metallidurans اغلب در خاک حاوی فلزات سنگین زندگی می کند که برای سایر ارگانیسم ها سمی است. اما این باکتری ها با مکانیزم دفاعی تکامل یافته اند که نه تنها به زندن ماندن آنها در این محیط کمک می کند بلکه آنها را قادر می سازد از ترکیبات سمی طلا تولید کنند.
یکی از نویسنده های این مطالعه می گوید:” به استثنای فلزات سنگین سمی، شرایط زندگی در این خاک ها آن قدر هم بد نیست؛ در این خاک ها هیدروژن کافی برای تامین انرژی وجود دارد و تقریباً رقابتی در این محیط نیست. اگر ارگانیسمی تصمیم به زندگی در این محیط بگیرید، باید روشی را برای محافظت از خود در برابر عناصر سمی پیدا کند.”
محققان دریافته اند که باکتری C. metallidurans برای ادامه حیات به مس نیاز دارد و برای جذب این عنصر از محیط اطراف خود، عناصر را برای مصرف به شکل ساده تری تبدیل می کند. اما در این روش مشکلات کمی نیز وجود دارد. میزان بالای مس سمی است و از طرفی مس تنها فلز سنگین موجود در خاک نیست. در این خاک طلا نیز وجود دارد که بسیار سمی است و زمانی که با مس ترکیب می شود سمی بودن آن تشدید می شود.

برای رفع مشکل اول، باکتری C. metallidurans آنزیمی به نام CupA دارد که مس اضافی را دفع می کند. زمانی که مس و طلا هر دو به طور همزمان مصرف می شوند، باکتری آنزیم قبلی را غیر فعال کرده و از آنزیم دیگری به نام CopA استفاده می کند. این آنزیم طلا و مس را به شکل خالص آنها در می آورد و بدین ترتیب ترکیب خطرناک طلا و مس وارد ساختار سلولی باکتری نمی شود و مشکل دوم حل می شود و از طرفی نیز طلا از بن باکتری دفع می شود.
از طریق این فرآیند می توان از باکتری های C. metallidurans برای تولید ” طلای ثانویه ” استفاده کرد. طلای اولیه مربوط می شود به ذخایر قدیمی که در دوره های زمین شناسی تشکیل شده در حالی که طلای ثانویه بسیار جدیدتر و نزدیک به سطح زمین است و اغلب به شکل تکه های خالص یافت می شود.
محققان امیدوارند با درک بهتر این چرخه بتوانند طلای بیشتری را بدون نیاز به فلزات سمی مانند جیوه از معادن استخراج کنند.
این تحقیق در مجله ی Applied and Environmental Microbiology به چاپ رسیده است.