هم رسان: بحث درباره تاثیر داروهای ضد افسردگی سال هاست که با سیلی از مطالعات گوناگون در جریان است، که گاهی به طور متقاعد کننده ای نشان می دهند که دارو های ضد افسردگی به هیچ وجه بهتر از روش های پلاسیبو یا همان تلقین نیستند، اما تحقیق کنونی عکس این قضیه را نشان می دهد. یک متاآنالیز از بیش از 500 آزمایش که شامل بزرگترین مجموعه داده تا به امروز است، نشان م یدهد که دارو های ضد افسردگی اثر بیشتری در مقایسه با روش های تلقینی دارند.

به گزارش پایگاه خبری هم رسان و به نقل از نیواطلس، محققان دانشگاه آکسفورد در مطالعه ای جدید داده های مربوط به 522 آزمایش را که شامل بیش از 116 هزار شرکت کننده بود را جمع آوری کرده اند. محققان در این مطالعه برای به حداقل رساندن تعصبات از شرکت های داروسازی و محققان مستقل خواستند تا مجموعه داده های منتشر نشده خود را در اختیار آنها قرار دهند. در این مطالعه 21 داروی ضدافسردگی رایج مورد بررسی قرار گرفت و در حالی که نتایج حاکی از این بودند که تمامی داروها موثرتر از دارونماها و روش های تلقینی دارند، اثربخشی بعضی از این داروها خیلی بیشتر بود.
در این میان دارو هایی که اثربخشی بیشتر نشان دادند عبارتند از آگوملاتین، آمی تریپتیلین، اس سیتالوپرام، میرتازاپین، پاروکستین، ونلافاکسین و ورتيوكستين، و دارو هایی مانند فلوکستین، فلووکسامین، ربوکستین و ترازودون نیز از تاثیر کمتری برخوردار بودند.
پروفسور جان یوآنیدیس از محققان این تحقیق می گوید:” این مطالعه با گردآوری داده های منتشر شده و نشده بیش از 500 تحقیق بهترین مبنا را برای انتخاب دارو برای افراد مبتلا به افسردگی های حاد ارائه می دهد.

البته این مطالعه دارو های ضد افسردگی را لزوما موثرتر از هر روش دیگری غیر از روش های تلقینی و دارونماها نمی داند. اندریا سیپریانی سرپرست این تیم تحقیقاتی اشاره می کند که این داروها هنوز هم در مورد تقریبا یک سوم از بیماران تاثیری ندارد و در نتیجه نیاز به بهبود روش های درمانی به وضوح احساس می شود.
اگر چه تاکنون هیچ تحقیق بی نقص نبوده است و نمی توان گفت که داروهای ضد افسردگی برای تمامی افراد اثربخش هستند، اما بزرگی این تحقیق کنونی حاکی از این است که بعضی از داروهای اصلی مورد مطالعه موفقیت بیشتری در مقایسه با روش های تلقین دارند.
این تحقیق امیدوار است هر گونه نشانه مرتبط با استفاده از داروهای ضد افسردگی را حذف کند و به بیماران نشان می دهد که این داروها در بعضی شرایط می توانند از نظر بالینی ارزشمند باشند.
سیپریانی اضافه می کند:”داروهای ضد افسردگی می توانند ابزاری ارزشمند برای درمان افسردگی های حاد باشند، اما این لزوما به این معنا نیست که دارو ها باید اولین قدم در هر درمانی باشد. درمان همیشه باید با روش های دیگری مانند درمان های روان شناختی البته در صورت در دسترس بودن همراه باشد.”
این مطالعه در مجله The Lancet منتشر شده است.