هم رسان: نحوه راه رفتن هر کسی منحصر به خود او است. دانشمندان کامپیوتری با در نظر داشتن این نکته، یک سیستم جدید و قوی تشخیص نحوه گام برداری با استفاده از هوش مصنوعی توسعه داده اند و این سیستم از نظر تئوریکی می تواند جایگزینی برای اسکنر های چشمی و اثر انگشت در بررسی های امنیتی مانند فرودگاه باشد.

به گزارش پایگاه خبری هم رسان و به نقل از گیزمودو، طبق تحقیق جدید منتشر شده در IEEE Transactions on Pattern Analysis and Machine Intelligence ، شبکه های عصبی می توانند الگوهای مشخص در راه رفتن افراد را شناسایی کنند که می توان از آنها برای شناسایی و تائید هویت با دقت و درستی بالا استفاده کرد. این سیستم جدید با عنوان SfootBD تقریبا 380 بار دقیق تر از مدل های قبلی است و برای شروع کار خود نیازی به پابرهنه بودن افراد نیست. این سیستم جدید به اندازه دیگر سیستم های تائید هویت بیومتریک رفتاری مانند اسکنرهای چشمی یا اسکنرهای اثر انگشت تهاجمی نیست، اما همین ویژگی می تواند یک نگرانی درباره حریم خصوصی افراد را مطرح کند، چرا که می توان از این سیستم به طور مخفیانه استفاده کرد.
«عمر کاستیلا ریس» محقق اصلی این مطالعه و دانشمند علوم کامپیوتری در دانشگاه منچستر در گزارشی می گوید:” هر فردی تقریبا 24 عامل و حرکت راه رفتن منحصر به فرد دارد که باعث می شود افراد یک الگوی راه رفتن مخصوص به خودشان داشته باشند.

یک هوش مصنوعی جدید افراد را از روی نحوه راه رفتن شناسایی کنندریس برای ایجاد این سیستم از یک پایگاه داده، 20هزار سیگنال راه رفتن مربوط به بیش از120 فرد استفاده کرده است. این سیستم در حال حاضر بزرگترین پایگاه داده مربوط به راه رفتن است. هر کدام از راه رفتن ها با استفاده پدهای حساس به فشار در کف زمین و یک دوربین با رزولوشن بالا ارزیابی می شود. یک هوش مصنوعی در این سیستم جدید برای تجزیه و تحلیل توزیع وزن، سرعت گام ها، و اندازه گیری های سه بعدی هر سبک راه رفتن به کار می رود. باید اشاره کنیم که این سیستم ویژگی های راه رفتن را بررسی می کند و نه شکل ردپای افراد را.
مطالعات قبلی در مورد تشخیص راه رفتن شامل اسکن افراد بدون به پا داشتن کفش و همچنین یک تکنیک تصویربرداری سه بعدی است اما تکنیک جدید در مقایسه با دو روش قبلی از دقت عمل بیشتری برخوردار است.
محققان برای تست درستی و دقت این سیستم، از آن در مکان های مختلفی از جمله فرودگاه، محل کار و خانه استفاده کرده اند. همچنین بررسی هایی از یک گروه کنترل از افراد تقلید کننده انجام شده است تا مشخص شود که آیا هوش مصنوعی می تواند تشخیص دهد کسی طرز راه رفتن فرد دیگری را تقلید می کند یا نه. نتایج حاکی از این هستند که این سیستم در شناسایی افراد صد در صد دقت داشته است و درصد خطای آن تنها 0.7 درصد است.
در نهایت باید بگوییم که این یک پیشرفت فوق العاده وخوب است، اما زمان مشخص می کند که این روش تا چه اندازه در دنیای واقعی کاربرد خواهد داشت.